نسیان به قلم سمانه حسینی
پارت صد و چهل و دوم :
بین راه از حامد خواستم شیرینی هم بگیرد تا دست خالی نباشیم. به ساختمان خانه اش که رسیدیم مثل همیشه ثمر جلوتر راه افتاد و بعد از فشردن دکمه آیفون و باز شدن در، بدو بدو از پله ها
بالا رفت.
صدای قربان صدقه های نوشین در راه پله ها پیچیده بود.
با دیدن ما دستانش را باز کرد و بعد
از روبوسی حامین را از آغوشم بیرون کشید
_ قربونتون برم من خوش اومدید.
حامد صورتش را بوسید و نگاهی به Ø
مطالعهی این پارت حدودا ۸ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۷۹ روز پیش تقدیم شما شده است.

لطفا صبر کنید...

مریم
2واقعا چقدر ویدا تغییر کرده اوایل ازش متنفر بودم ولی الان واقعا عوض شده